Het Limburgs volkslied in het dialect
De 41-jarige lasser Piet Zeegers uit het Nederlandse Posterholt heeft een dialecttekst gemaakt op het Limburgs volkslied. 'Limburg, mijn vaderland' luidt de officiële titel van ons volkslied dat precies 90 jaar geleden op de grens van Kessenich en Neeritter door Gerard Krekelberg werd geschreven. Zeegers heeft tekst en titel aangepast aan de éénentwintigste eeuw. Jongerenkoor Papillon gaat het lied op cd zetten.
«Toen Den Haag twee jaar geleden het Limburgs als streektaal erkende, dacht ik dat het Limburgse volkslied snel in het dialect zou worden gegoten,» zegt Piet Zeegers. «Omdat geen enkele tekstdichter daaraan dacht, ben ik er zelf aan begonnen.»
De eerste strofe is bij de mensen zo ingeburgerd dat Zeegers vond dat die niet te veel moest worden veranderd. Het refrein ziet er een stuk anders uit: «Limburg, mie vaderland, dao is woe iech woên, Limburg mie vaderland, jao doa is 't sjoên.»
Piet Zeegers: «De tekst van de tweede strofe vind ik niet meer van deze tijd. 'Waar de brede stroom der Maas, statig zeewaarts vloeit' klopt helemaal niet meer. In 1993 en 1995 hebben we flinke overstromingen gehad. Om die reden is het tweede couplet aangepast.»
De lasser heeft de tekst geschreven in het dialect van zijn streek. «Ik weet dat het dialect uit Posterholt niet universeel is, maar de tekst blijft ook in andere dialecten meezingbaar. Ik heb het getest bij mijn collega's op het werk en het lukt.» Om te voorkomen dat straks anderen met de eer en de poen gaan lopen, heeft Zeegers de tekst officieel laten registreren. «Ik wil er geen geld aan verdienen. Dus wil ook niet dat anderen er rijker van worden. Er zijn altijd mensen die ergens munt uit willen slaan.»
Binnenkort wordt 'In 't bronsgroen eikehout' op cd opgenomen in Kerkrade. Bij de dienst cultuur van de provincie Limburg was men gisteren niet op de hoogte van een dialecttekst op het Limburgs volkslied. «Voorlopig doen we er nog niets aan,» luidde het bij de medewerkers van gedeputeerde Sleypen.
<< terug